Δυσκολίες και λάθη κατά τη διαδικασία της φλεβοπαρακέντησης

    

Η φλεβοπαρακέντηση είναι μια από τις πιο συχνές ιατρικές πράξεις, αλλά μπορεί να παρουσιάσει δυσκολίες και να οδηγήσει σε λάθη, ειδικά αν δεν εκτελεστεί σωστά. Αυτά τα λάθη μπορούν να προκαλέσουν όχι μόνο δυσφορία στον ασθενή, αλλά και επιπλοκές.

Για να αποφύγουμε λάθη κατά τη διαδικασία της λήψεως φλεβικού αίματος, πρέπει να γνωρίζουμε ότι:

-        Οι σύριγγες και οι βελόνες είναι μιας χρήσεως.

-        Η φλεβοπαρακέντηση διαρκεί όσο γίνεται λιγότερο χρόνο.

-        Η φλεβοπαρακέντηση είναι πιο εύκολη σε θερμό περιβάλλον.

-      Οι φλέβες γίνονται πιο ορατές και φλεβοκεντώνται πιο εύκολα:

ü  αν αφήσουμε το βραχίονα κρεμασμένο κάθετα για 2-3 λεπτά

ü  αν κάνουμε μαλάξεις στο βραχίονα από την περιφέρεια προς το κέντρο

ü  αν εφαρμόσουμε ελαφρά κτυπήματα ή θερμά επιθέματα στην περιοχή της φλεβοπαρακέντησης.

Στα νέα άτομα η φλεβοπαρακέντηση είναι εύκολη, επειδή οι φλέβες είναι ορατές, ενώ δυσκολία συναντάμε στα παχύσαρκα άτομα και τους ηλικιωμένους, όπου οι φλέβες είναι σκληρωτικές ή με χαμηλή πίεση και τα τοιχώματά τους συμπίπτουν.

-        Τα φιαλίδια ή σωληνάρια για τη συλλογή των δειγμάτων του αίματος να είναι καθαρά και να μην περιέχουν συστατικά, που μπορεί να μεταβάλλουν το αποτέλεσμα της εργαστηριακής εξέτασης.

-       Στους ασθενείς με ενδοφλέβια χορήγηση ορών ή φαρμάκων η λήψη του αίματος να γίνεται από τον άλλο βραχίονα.

-       Να αποφεύγεται με κάθε τρόπο η αιμόλυση των δειγμάτων του αίματος.

Η αιμόλυση αλλοιώνει τα εργαστηριακά αποτελέσματα, γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγουμε:

►   Το απότομο τράβηγμα του εμβόλου της σύριγγας προς τα πίσω κατά τη λήψη του αίματος από τη φλέβα, ιδίως όταν η διάμετρος της βελόνης είναι μικρή.

►   Τη βίαιη και απότομη εξώθηση του αίματος από τη σύριγγα στα σωληνάρια, ειδικά αν δεν έχει αφαιρεθεί η βελόνη.

►   Τη βίαιη ανακίνηση του αίματος στο σωληνάριο για την ανάμειξή του με το αντιπηκτικό. Η ανάμειξη του αίματος με το αντιπηκτικό γίνεται με ήπιο τρόπο, αναστρέφοντας το σωληνάριο έξι έως οκτώ φορές.

►   Την ανακίνηση του ολικού αίματος, που δεν περιέχει αντιπηκτικό. Μετά την πήξη του αίματος, η αποκόλληση του σχηματισμένου θρόμβου γίνεται με ήπιο τρόπο και με τη βοήθεια σιφωνίου Pasteur.

►   Την είσοδο αέρα στα ειδικά σωληνάρια με κενό ή στη σύριγγα κατά την διάρκεια της συλλογής του αίματος, με αποτέλεσμα την δημιουργία αφρού.

►   Την υγρασία και μόλυνση των σωληναρίων συλλογής αίματος.

-        Τέλος, πρέπει να αποφεύγεται η παρατεταμένη εφαρμογή της περίδεσης του βραχίονα με τον ελαστικό σωλήνα, γιατί από τη φλεβόσταση έχουμε αιμοσυμπύκνωση με αποτέλεσμα ψευδώς αυξημένες τιμές των ερυθρών αιμοσφαιρίων, των πρωτεϊνών του πλάσματος, του ασβεστίου, καλίου κ.λπ.

Πηγή: Αιματολογία Ι ΕΠΑΛ