Διατροφή και κυτταρίτιδα

 

Η κυτταρίτιδα αποτελεί ένα συχνό φαινόμενο που απασχολεί μεγάλο αριθμό συνήθως γυναικών, ανεξαρτήτως ηλικίας και βάρους. Η κυτταρίτιδα είναι μια παθολογική κατάσταση των της περιοχικής διαταραχής της κατανομής του λίπους στον υποδόριο ιστό, η οποία έχει ως συνέπεια την πρόκληση διατροφικών διαταραχών στα δομικά στοιχεία του χορίου και του υποδόριου ιστού.

Ένα από τα χαρακτηριστικά της κυτταρίτιδας είναι πως εμφανίζεται σε άτομα ανεξάρτητα από το βάρος τους. Μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε σημείο του σώματος εκτός από τις παλάμες, τα πέλματα και το κεφάλι. Τα πιο ευαίσθητα σημεία του σώματος στην εμφάνιση κυτταρίτιδας είναι οι μηροί, τόσο στην εξωτερική όσο και στην εσωτερική τους επιφάνεια, οι γλουτοί, τα γόνατα, οι αστράγαλοι, η κοιλιακή χώρα, τα άνω άκρα, το στομάχι και ο αυχένας. Η κυτταρίτιδα περιορίζει την τοπική φυσιολογική λειτουργία των διαφόρων συστατικών του δέρματος, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει τυπικές δερματικές αλλοιώσεις και σε προχωρημένο στάδιο, μπορεί να είναι επώδυνη

 Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η θεραπευτική προσέγγιση της κυτταρίτιδας πρέπει να είναι συστηματική, απαιτεί αρκετό χρονικό διάστημα, ενώ παράλληλα δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στη διατροφή και τη σωματική άσκηση. Προτείνεται η μειωμένη πρόσληψη λίπους, κυρίως ζωικού ή κορεσμένου. Είναι το λίπος που βρίσκεται σε λιπαρά κρέατα, τηγανητά, αλλαντικά, ζωικά βούτυρα, αυγά, ολόπαχα γαλακτοκομικά και τυροκομικά προϊόντα. Συνίσταται να περιοριστούν και να κυριαρχούν τα μονοακόρεστα, όπως το ελαιόλαδο και τα πολυακόρεστα, όπως είναι τα φυτικά λάδια και τα λιπαρά ψάρια. Ακόμα θα πρέπει να αποφεύγεται η αύξηση του σωματικού βάρους και η ανάπτυξη της παχυσαρκίας. Όσον αφορά την πρόσληψη του νερού, αυτή θα πρέπει να είναι επαρκής και παράλληλα με τα γεύματα της ημέρας , ώστε να λειτουργεί καλύτερα ο μεταβολισμός και το γαστρεντερικό σύστημα.

Η ζάχαρη είναι μια μορφή υδατάνθρακα που βρίσκεται σε πολλά τρόφιμα και έχει άμεση σχέση με την ανάπτυξη της κυτταρίτιδας. Εκτός από τα γλυκά, τα σάκχαρα βρίσκονται κρυμμένα σε πολλές τροφές, όπως ψωμί, κονσερβοποιημένα τρόφιμα, σάλτσες, κρασιά, γιαούρτια. Η ζάχαρη που παίρνουμε από τις τροφές ελευθερώνεται στο αίμα με τη μορφή της γλυκόζης. Όταν τα επίπεδα γλυκόζης είναι πολύ υψηλότερα από τις ανάγκες του οργανισμού σε ενέργεια, τότε έχουμε ποσότητα ανεκμετάλλευτης γλυκόζης, δηλαδή ενέργειας που αποθηκεύεται. Η αποθήκευση αρχικά γίνεται στο συκώτι και στους μύες και μετά μετατρέπεται σε λίπος στο λιπώδη και υποδόριο ιστό. Συγκεκριμένα, η γλυκόζη ενώνεται με τα ελεύθερα λιπαρά οξέα δημιουργώντας τα τριγλυκερίδια, που αποτελούν αποθέματα ενέργειας στον οργανισμό, με τη μορφή λίπους. Έτσι έχουμε διόγκωση των λιπωδών κυττάρων και εμφάνιση της μορφής φλούδας πορτοκαλιού.

Σημαντική είναι και η πρόσληψη του αλατιού στην εμφάνιση κυτταρίτιδας, διότι προκαλεί κατακράτηση υγρών. Επί προσθέτως, θα πρέπει να αποφεύγονται μπαχαρικά, μεγάλες ποσότητες καφέ, κακάο, αλκοόλ, αεριούχα ποτά και τηγανητά φαγητά. Γενικότερα, η περίσσεια λίπους θα πρέπει να απομακρυνθεί από το διαιτολόγιο και να εμπλουτιστεί με πρωτεϊνούχες τροφές, δημητριακά, φρέσκα φρούτα και λαχανικά εποχής.

 

Πηγές: 

A. Guyton, M.D. Φυσιολογία του Ανθρώπου, Ιατρικές Εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 1990.

M. Wahlqvist F. Fafphm Public health nutrition: from principles to practice. Aust N Z J Public Health 2008

MF Holick, Chen TC, Lu Z, Sauter E. Vitamin D and skin physiology: a D-lightful story. J Bone Miner Res. 2007